السيد محمد علي الأبطحي
482
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )
مسائل وقف وقف آن است كه مالي را حبس كند تا منفعت آن به شخص يا اشخاص برسد ، يا در كارهاى معينى مصرف شود . اين كار خير مصداق صدقه جاريه است كه در أحاديث به ارزنده ترين اعمال توصيف شده است . ( مسأله 2597 ) : اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك أو بيرون مىرود ، وخود أو وديگران نمىتوانند آن را ببخشند ، يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث نمىبرد ، ولى در برخى موارد كه در مسأله هاى ( 2026 و 2027 ) گذشت فروختن آن اشكال ندارد . ( مسأله 2598 ) : لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد خانه خود را وقف كردم ، وشخصي كه خانه برايش وقف شده ، يا وكيل ، يا ولى آن شخص بگويد قبول كردم وقف صحيح است ; بلكه وقف به عمل نيز محقق مىشود ، مثلا چنانچه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ، ويا جائى را به قصد مسجد بودن بسازد ودر اختيار نماز گزاران بگذارد وقفيت محقق مىشود ، ودر موقوفات عامه مانند مسجد ومدرسه يا چيزى كه براي عموم وقف كند ، يا مثلا بر فقرا يا سادات وقف نمايد ، قبول كردن كسى در صحت وقف لازم نيست ، هر چند أحوط قبول حاكم شرع ويا منصوب از طرف أو مىباشد . ( مسأله 2599 ) : اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از خواندن صيغه ويا عملي كه وقف به آن محقق مىشود پشيمان گردد يا بميرد ، وقف واقع نمىشود . ( مسأله 2600 ) : شخصي كه مالي را وقف مىكند بايد قصد قربت داشته باشد هر چند وقف خاص مانند وقف بر ذريه باشد ، واز هنگام خواندن صيغه ، مال را براي هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال پس از مردن من وقف باشد ،